Pages

കവിത എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ
കവിത എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ

2011 ജൂൺ 15, ബുധനാഴ്‌ച

പുഴയൊഴുകും വഴിയെ ..

ഇനി ഞാന്‍ ആരെയും കാത്തുനില്‍ക്കുന്നില്ല ..
വഴിതെറ്റിയ ഋതുഭേദങ്ങളെ കാത്തുനില്‍ക്കുന്നവന്‍ വിഡ്ഢിയാണ് ..
എന്നെപ്പോലെ ..

ഏറ്റുപാടാന്‍ ആരുമില്ലാതെ -
ഞാനെന്തിനാണീ പാട്ടുപാടിയത് ..
വിഷം കലര്‍ന്ന പുണ്യജലവും അര്‍ത്ഥമില്ലാത്ത മന്ത്രങ്ങളും -
ഇവിടെയുപേക്ഷിച്ചു പോവാം ..
നറുനെയ്യുടെ ഗന്ധമുയര്‍ന്ന യാഗഭൂമിയില്‍ -
വെടിമരുന്നിന്റെ ചൂരാണിപ്പോള്‍ ..

ദീക്ഷയുടെ നീളവും കാഷായത്തിന്റെ നിറവും നോക്കിയാണത്രെ -
ഇപ്പൊ യോഗിക്ക് വില ..
ചുടലകളിലെ ചാരംകലര്‍ന്ന ജലത്തില്‍ മുക്കിയ -
എന്‍റെ വേഷത്തിനു ഈ നിറമല്ലേ വരൂ ..
അടിവയറൊട്ടി നട്ടെല്ലില്‍ ചേരാന്‍ യോഗാഭ്യാസമെന്തിനു ..?
ഇടനെഞ്ചിലെന്റെ വിശ്വാസം ചേര്‍ത്തുവച്ച ഉപവാസം പോരെ ..

ഉമിനീര്‍വറ്റി ചുണ്ടുകള്‍ വരളുമ്പോള്‍ ഞാനറിയുന്നു -
ഈയാള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ ഞാന്‍ തനിച്ചാണ് ..
ഒരു ചുവടടിക്കിപ്പുറത്ത്  -
എന്‍റെ കാല്‍പ്പാടുകള്‍ പോലും മാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു ..

ഇനി പോകാം ..
ഒരിറ്റു കണ്ണീരിനോടൊപ്പം എന്‍റെ പ്രാണനും നേദിച്ച് ..
ഈ പുഴയൊഴുകുന്ന വഴിയേ .. ഒരു വിഡ്ഢിയുടെ വിലാപയാത്ര ..

2011 ജൂൺ 4, ശനിയാഴ്‌ച

ഒരു മഴ കൂടി .. ( മുംബൈ എഡിഷന്‍ )

വീണ്ടു മഴപെയ്യുകയാണ് ..
എന്നത്തേയും പോലെ ഈ മഴയും ഞാന്‍ നനഞ്ഞു ...
പുതുമണ്ണിന്റെ ഗന്ധം ആവോളം നുകര്‍ന്നു ..
 
പക്ഷെ ..
ഇത് നഷ്ട്ടപ്പെടലുകളുടെ മഴയായിരുന്നു ..
ഇലകളുടെ താളമില്ലാത്ത മഴ ...
അഴുക്കുചാലുകള്‍ തുറന്നുവിടുന്ന മഴ ...
വിഷത്തുള്ളികള്‍ മാത്രം പൊഴിയുന്ന മഴ ...
 
അതെ .. ഇതെന്റെ മഴയല്ല ..!!
പ്രണയിക്കാനറിയാത്ത മഴയെങ്ങനെ എന്റെതാവും ..??
ഇവിടെ മഴയെന്നാല്‍ തിരക്കാണ് ..
ഒഴിഞ്ഞ ഭിക്ഷാ പാത്രവുമായി തെരുവിലിരിക്കുന്ന -
ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ വിഹ്വലമായ മുഖമാണ് ..
 
മനസ്സില്‍ കനിവിന്റെ ഉറവതുറക്കാത്ത -
ഈ മഴയെങ്ങനെ മഴയാവും ...??
അടര്‍ന്നുവീഴുന്ന മണ്ചുമരുകളുടെ ഇടയിലൂടെ
നീയെങ്ങിനെ സമാധാനമായി പെയ്തിറങ്ങും ...
 
കോണ്‍ക്രീറ്റ് കട്ടകളില്‍ തലതല്ലി വീഴുമ്പോള്‍
നിനക്കെങ്ങിനെ ചിരിക്കാന്‍ കഴിയും ..
നീ മഴയല്ല ... കുഴിമാടത്തില്‍ വിരിഞ്ഞ പൂവാണ് ..
നഷ്ട്ടങ്ങളെ മാത്രം ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കാന്‍ വന്നവള്‍ ..

2011 മേയ് 27, വെള്ളിയാഴ്‌ച

മഴ ..

മഴ ...
പ്രപഞ്ച സംഗീതത്തിലെ ആദിതാളം ..
ഇലകളെ നൃത്തം വയ്പ്പിച്ച് ഒരു സന്ധ്യക്ക്‌ വന്നവള്‍ ..

മഴ ..
പാതി വായിച്ചു നിര്‍ത്തിയ രാമായണത്തിന്റെ ഓര്‍മ ..
ചാവുമണം പുരണ്ട കര്‍ക്കിടകത്തിന്റെ ഒരു നനവാര്‍ന്ന ചുംബനം ..

മഴ ..
കൈക്കുടന്നയില്‍ വീണുടഞ്ഞ തെളിനീര്‍ക്കണം ..
വരണ്ടുണങ്ങിയ മനസിന്‌ പ്രകൃതിയുടെ അമൃതവര്‍ഷം ..

മഴ ..
നനഞ്ഞൊട്ടിയ സ്കൂള്‍ യൂണിഫോമിന്റെയും പിന്നെ -
കാല്‍കൊണ്ടു തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ച ചെളിവെള്ളത്തിന്റെയും ഓര്‍മ ..

മഴ ..
ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങുന്ന പുതുമണ്ണിന്റെ ഗന്ധം .. പിന്നെ -
നിറുകയില്‍ തിരുമ്മിയ രാസ്നാദി പൊടിയുടെ നറുമണം ..

മഴ ...
അമ്മ കോരിത്തന്ന ചൂട് കഞ്ഞിയുടെ സ്വാദ് .. പിന്നെ -
അതില്‍ വീണു കലര്‍ന്ന കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പ് ..

മഴ ..
ഒരു മിന്നലിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ കുടചൂടി വരുന്ന അച്ഛന്റെ രൂപം . പിന്നെ -
പിന്നാലെ വന്ന ഒരു ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെ നടുക്കം ..

മഴ ...
അടര്‍ന്നുവീണ പഴമാങ്ങയുടെ മധുരം .. പിന്നെ -
മുഖത്തൊട്ടിയ മാഞ്ചുനയുടെ നീറ്റല്‍ ..

മഴ ...
നിന്‍റെ മുടിയിഴയില്‍ നിന്നൂറിയ ജലകണത്തിന്റെ തിളക്കം .. പിന്നെ -
ഒരു കുടക്കീഴിലെ നടപ്പിന്റെ നാണം ...

മഴ ..
യാത്രപറയാതെ പോയ ഒരു കൂട്ടുകാരന്റെ ഓര്‍മ .. പിന്നെ -
അവനായി കരുതിവച്ചിരുന്ന പൊതിച്ചോറിന്റെ സങ്കടം ...

മഴ ..
കുത്തിപ്പായുന്ന പുഴയുടെ ചിലമ്പല്‍ .. പിന്നെ -
അരയൊപ്പം പൊങ്ങിയ വെള്ളത്തിന്റെ തണുപ്പ് ..

മഴ ..
രാത്രികളില്‍ കേട്ടുറങ്ങിയ തവളകളുടെ മഴപ്പാട്ട് ... പിന്നെ -
നീ പെയ്തൊഴിഞ്ഞു പോയപ്പോള്‍ ഉള്ളില്‍ നിറഞ്ഞ ഒരു നൊമ്പരം ..

അങ്ങനെ .. അങ്ങനെ ..

2009 മാർച്ച് 9, തിങ്കളാഴ്‌ച

നീ ....

നീ എനിക്കാരാണ് ..??
 മുനിഞ്ഞുകത്തുന്ന നക്ഷത്രത്തിന്‍റെ മൗന മോഹമോ ..?
 അതോ വൈകി വന്ന വസന്തത്തിന്‍റെ നോവുന്ന നിഴല്‍പാടുകളോ ..?
എന്തുമാവട്ടെ ... എന്‍റെ മനസ്സില്‍ നീ ഒരു വളപ്പൊട്ടിന്‍റെ നൊമ്പരമാണ് .. 
പിന്നെ ദീപ്തമായ ചന്ദ്രബിംബവും ...!!
 നീ എന്നില്‍ മഴയുടെ സംഗീതമാണ് ... ഞാന്‍ ഇരമ്പുന്ന കടലും ..!! 
ഞാന്‍ നിന്നെ പ്രണയിക്കുമ്പോള്‍, എന്തുകൊണ്ടോ സന്ധ്യകള്‍ നിന്നില്‍ 
പോറി വീഴുന്നു ...!!

എന്തേ ...??

അന്ന്, നിലാവ് പെയ്തിറങ്ങിയ ഏതോ ഒരു രാത്രിയില്‍ നീ എന്‍റെ മനസ്സില്‍ കൂടുമെനഞ്ഞു .. 
നിന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ തെളിഞ്ഞിരുന്ന ആകാശനീലിമയുടെ തിളക്കം പ്രണയത്തിന്‍റെയോ പരിഹാസത്തിന്‍റെയോ ആവട്ടെ ...
ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു ... നീ പോലുമറിയാതെ ..!! 
നീ എന്നോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, ഞാനും..!! 
പക്ഷെ എന്‍റെ മിഴികള്‍ വാചാലമായിരുന്നു.. എന്‍റെ മൗനവും .. 
എന്തേ നീയത് വായ്ച്ചറിയാന്‍ ശ്രമിച്ചില്ല ..? 
നിന്‍റെ കണ്ണുകളിലെ നീലിമ ചോര്‍ത്തിയെടുത്ത ആകാശത്തെയും , 
നിന്‍റെ കവിളില്‍ കുങ്കുമം പടര്‍ത്തിയ സന്ധ്യകളെയും ഞാന്‍ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു .. നിന്നെപ്പോലെതന്നെ ..!!
നീ അകന്നുപോയ ആ നിമിഷത്തില്‍ പോലും
 എന്തേ ഒരു വാക്കുപോലും പറഞ്ഞില്ല .. !!
വേണ്ടിയിരുന്നില്ല ... 
എങ്കിലും ഞാന്‍ നിന്‍റെ ക്ഷീരപഥങ്ങളില്‍ ഒരു കുഞ്ഞു നക്ഷത്രമാവും ... 
എന്തേ, നീ എനിക്കായ് ഒരു ആകശമാവുമോ ..??

ഒരിക്കലും കൈമാറാത്ത ഒരു പ്രണയലേഖനത്തില്‍ നിന്ന് ..!!

അര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ക്കും അര്‍ത്ഥന്തരങ്ങള്‍ക്കും ഒടുവില്‍ , സത്യപ്രണയം മിഥ്യയാണെന്ന് തോന്നുമ്പോള്‍ നീ എന്നെയോര്‍ക്കുക ... കാലത്തിന്‍റെ പുകമറയില്‍ നിന്ന് എന്‍റെ രൂപം കാണുക ... മഴയുടെ സംഗീതത്തില്‍ എന്‍റെ ശബ്ദം കേള്‍ക്കുക .. അപ്പോള്‍ .. ഒരു ചെറു കാറ്റായ് .. കുളിരായ് .. ഒരു നേര്‍ത്ത മര്‍മ്മരമായ് ഞാന്‍ നിന്‍റെ അരികിലുണ്ടാവും ...

2008 ഡിസംബർ 6, ശനിയാഴ്‌ച

ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ ..!!

എന്തേ ഈ ആകാശം എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു ..?? എന്തേ ഈ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ എന്നെ മുറിവേല്‍പ്പിക്കുന്നു ..?? ഞാന്‍ നിങ്ങളെ ഏറെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നില്ലേ .. നമ്മളൊന്നിച്ചു സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കണ്ടിരുന്നില്ലേ .. നിങ്ങള്‍ക്കെന്തു സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ അല്ലേ ..?? സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഒക്കെ ഈ നിസ്സാരന്മാര്‍ക്കാണല്ലോ ... സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ അല്ല .. ഓര്‍മ്മകള്‍ .. എന്‍റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ നിങ്ങളായിരുന്നു .. നിങ്ങളാണെന്നെ ഓര്‍മകളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചത് .. ഓര്‍മ്മകള്‍ ..!! കരയുന്ന സന്ധ്യകളുടെയും , കണ്ണുനീര്‍ ഉണങ്ങാത്ത രാവുകളുടെയും ഓര്‍മ്മകള്‍ .. !! നാം നമുക്ക് മാത്രമായി നിന്ന രാത്രികളില്‍ നിന്‍റെ പ്രകാശമല്ലേ എന്‍റെ പ്രതീക്ഷയായത് ..?? എന്‍റെ സന്ദേശങ്ങള്‍ നിങള്‍ മാത്രമല്ലെ അറിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ ..?? എന്നിട്ടും എന്തേ ...!! വാക്കുകള്‍ കൂട്ടം തെറ്റുമ്പോള്‍, ഇവിടെ വച്ച് അവസാനിപ്പിക്കണം ... എന്നെങ്കിലും നിങ്ങള്‍ക്കാകുന്ന കാലത്ത് ഒരു നേര്‍ത്ത മയക്കതിലെങ്കിലും എന്‍റെ ചിന്തകള്‍ അവിടെ എത്തിക്കണം .. കൂടെ എന്‍റെ നിശ്വാസങ്ങളും .. നിങ്ങള്‍ തോല്‍ക്കുന്നിടത്ത് , എന്‍റെ ഓര്‍മകളും മരിക്കുന്നു .. അങ്ങനെ അല്ലേ ..??
 
Arts
Blog Promotion By
INFUTION